| |
De naam Lindsen is voor het eerst terug gevonden in 1843 in Zweden. Dnil Snarf leefde
samen met zijn vrouw Arod in een klein dorpje in het noordelijke deel van Zweden. Zij
hadden zeven kinderen, twee dochters Yttik, Aim en vijf zoons Naj, Neir, Oeht, Snarf en
Dref.
De vader was een beroemd visser, die de gehele familie kon onderhouden van de verkoop van
zijn vangsten. Dagen was hij met zijn vissersboot, soms vergezeld van zijn twee oudste
zoons, op zee om vissen te vangen. Zijn vrouw zorgde voor het huishouden en had een kleine
winkel van vis- benodigdheden.
Om zijn horizon wat te verbreden voer hij verder uit de kust totdat hij een ander land
waarnam. Dit land (Denemarken) is hij gaan verkennen om te bekijken of hij ook hier handel
kon drijven door de verkoop van vis. Hoewel hij zich erg moeilijk verstaanbaar kon maken,
lukte het hem toch om de inwoners van het dorp waar hij met zijn vissersboot de haven
binnen was gevaren, duidelijk te maken dat hij goede vis te verkopen had. Zijn hele vangst
was hij binnen een minimum van tijd kwijt.
De munten, die hij daarvoor kreeg waren hem echter niet bekend. In de winkels gelegen aan
de haven zag hij echter een aantal artikelen, die hij uitermate geschikt vond voor zijn
vrouw. Onder andere pannen en ander kookgerei. Met veel gebaren kon hij duidelijk maken
dat hij die goederen wilde aanschaffen. Het lukt allemaal en met een boot vol, voer hij
terug naar zijn thuisland.
Het avontuur was geboren.
De volgende reis was naar een veel zuidelijker gelegen land en duurde een aantal dagen
meer. Zijn twee zoons Naj en Neir vergezelden hem tijdens deze reis. Na acht of negen dagen
kregen zij land in zicht en voeren zij spoedig daarna een kleine vissershaven binnen. De
boot van Snarf kreeg veel bekijks omdat deze afweek van de boten die in deze haven
aangemeerd lagen. De boot was met felle kleuren opgeschilderd en zag er van verre als een
‘schilderij' uit.
Trots liet Snarf zijn visvangst zien en zoals in Denemarken ook gebeurde verkocht hij in
een rap tempo zijn gehele vangst. Samen met zijn zoons wandelde hij daarna het dorp binnen
en ging op zoek naar een slaapgelegenheid om de nacht door te brengen. In een herberg werd
na een stevige maaltijd het bed opgezocht voor een welverdiende nachtrust. De taal die
echter in dit land gesproken werd was met geen mogelijk door Snarf, Naj en Neir te
verstaan.
De volgende dagen bleven de drie mannen nog in dit zuidelijk gelegen land. Het beviel hun
wel. De huizen waren degelijk gebouwd, het was schoon en de haven lag uitermate gunstig
voor de visvangst. Na vier dagen gingen de mannen terug naar hun thuisbasis. Daar
vertelden enthousiast over het laatst bezochte land. Door hun verhalen werden de andere
kinderen en Arod zo aangestoken, dat zij besloten om te emigreren naar dit land.
Nadat zij ‘huis en haard' verkocht hadden, voer de hele familie naar het voor hen nog
onbekende land. Daar aangekomen maakte Snarf het hoofd van het dorp duidelijk dat zij in
het dorp zich wilden vestigen. In een leegstaand pand mochten zij tijdelijk intrek nemen.
Wel moesten zij zich melden bij de ambtenaar van de Burgerlijke Stand voor het
inschrijven. Tijdens de inschrijving gebeurde er voor de ambtenaar iets merkwaardig. Snarf
schreef de namen van zijn familie en zijn kinderen niet van links naar rechts maar precies
andersom. Dit was waarschijnlijk terug te voeren naar Chinese invloeden van het land van
herkomst. Ook moest Snarf opschrijven op welke wijze hij in het dorp was terecht gekomen.
Met de moorts mee, zo schreef hij op.
De ambtenaar snapte het allemaal niet zo goed en maakte zich er maar van af door een eigen
interpretatie te geven aan de naam en de herkomst.Zo ontstond de naam Lindstroom. Moeilijk
uit te spreken voor Snarf en Arod. Na wat heen en weer gepraat bleef het uiteindelijk bij
de naam Lindsen over. Beide partijen waren nu tevreden en Snarf en zijn gezin konden zich
vestigen in het dorp. Na vele jaren zakte het gezin verder af en ging wonen in een veel
grotere havenplaats van het land namelijk de stad Rotterdam. Tot en met heden is daar de
naam nog steeds terug te vinden.
|
|